Wednesday, March 28, 2012

Malu

hari ni after bayar bil telefon maxis centre jusco taman equine, ada suara menegur dari belakang. saya cuba ingat balik siapa gerangan orang tersebut, seorang lelaki dalam lingkungan 50 tahun, rambut beruban. bila diamati betul-betul, rupanya cikgu tuisyen masa saya nak ambik SPM dulu. cikgu tu tak mengajar saya, tapi dialah bos kat tuisyen. Agak tak percaya dapat jumpa cikgu di sini. 

Mungkin cikgu saya dah faham apa yang saya fikir. terus je cikgu jelaskan dia datang sebab ada hal di putrajaya. saya bersalam dengan isteri cikgu. cikgu saya tu memang gamble dan spoting orangnya. bila bercakap "aku" "mung" sahaja. saya, tak delah ber "aku" "mung" dgn cikgu. Tapi kami berbisingan la  kat depan maixs centre tu. saya ni kat dulu kat sekolah pendiam je orangnya, tapi kat tuisyen memang bising n ligat sikit. 

biasalah kan, bila dah jumpa cikgu, pasti soklan "skrg keje apa?" akan jd soklan wajib. saya malu-malu cakap saya seorang cikgu. Why saya malu? sebab kat tuisyen tu, cikgu tu memang kenal saya hantu ponteng. Biasa lah, tuisyen kadang-kadang padat jadualnya bila ada kelas ganti. Biasanya 8.00 pg - 10.00 pg, 10.30 pg - 12.30 tghr, sambung lagi jam 2.00 - 4.00. Biasanya waktu kelas macam ni saya dengan kawan-kawan yang tak tuisyen ni akan pegi ronda-ronda bandar kota bharu tak pun kuala terengganu. Mak hantar depan tempat tuisyen, saya akan masuk kedai runcit kat situ. Buat-buat beli air kotak milo. bila orang lain berasak-asak masuk kelas, saya masih rilek belakang kedai buat-buat pilih buku nota. dan saya tahu, around 8.15-8.30, cikgu akan turun cek mana-mana pelajar yang tak masuk kelas lagi. 

so, after cikgu beredar, saya cepat-cepat ke bus station n naik bas then buat-buat baca majalah Kononya nak tutup muka. pernah satu ketika tu, cikgu tu ketuk cermin bas tempat saya duduk n minta saya turun. waktu tu tuhan saja tahu betapa malu rasanya. kawan-kawan yang lain gelakkan saya. saya mula cari alasan, kononnya nak g HUSM sebab ada kawan masuk wad sebab demam denggi. Masa tu cikgu ugut nak call mak saya. jadi saya mengalah dan dengan tersipu-sipu malu masuk balik kelas matematik waktu tu. Masa tu terfikir "suka hati lah aku nak g mana pun, yuran tuisyen kan dah bayar, jd terpulanglah nak masuk kelas ke tak'' .

Bila cikgu cakap pada isterinya saya ni ratu ponteng dah jadi cikgu kaunseling. Memang rasa kebas sangat muka ni. Malu sangat-sangat. Rasa sangat berterima kasih  kepada cikgu sebab terlalu cakna dengan pelajar-pelajarnya even pelajar tuisyen sahaja. Kerana peristiwa tu juga lah, saya dah kurang ponteng sebab cikgu tu akan cek samada saya ada dalam kelas ke tak. Malu sangat bila cikgu buka pintu kelas je "yusmi suhana ada?" . Memang sangat berterima kasih kepada cikgu-cikgu saya yang membimbing saya hingga saya jd seorang manusia yg mampu berjasa pada agama, bangsa dan negara.Insyaallah..

*rasa sangat best dapat belanja cikgu makan, kalau boleh nak cari balik cikgu-cikgu yang pernah mengajar saya dulu dari cikgu tadika hingga pensyarah di universiti. Sentiasa mendoakan cikgu-cikgu saya dirahmati dan dilindungi oleh-Nya.

4 comments:

LadyzuL ⎝⏠⏝⏠⎠™ said...

oooo...nakal juga dia dulu2 ye...

tapi betoi bila jumpa cikgu kita balik mesti dan2 terimbas kembali kenangan masa belajar dulu kan?

ieda said...

Aduh malunye kan ekekek kenangan tuuu bila jaumpe balik ngan guru tuisyen nie walau dia x ngajar kann :-)

Ekekekek lucu lah sue bila akak baca nie :-)

zuezul said...

next entri please...............
zzzz.....zzzzz......zzzz....zzzz....zzzzz.....zzzzz.....

next entri please...............
zzzz.....zzzzz......zzzz....zzzz....zzzzz.....zzzzz.....


yang benar,
pemantau paku pakis

suSuEmIMiE said...

KakD: itulh..zaman bdk2 dlu..bila jmpa ckgu mula la nk lari2..hihi

Kak ida : suka g jln2 dlu tu, sbb mse tu gatal duk cinta monyet..hehehe

Zue: amboi dia..kuat sgt memantau..awk tu bila nk update..

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...